پارلمان افغانستان در اولین گام نظارتی خود به 20 وزیر پیشنهادی کرزی رای اعتماد و 5 وزیر دیگر را رد صلاحیت کردند.با این کار افغانستان یک گام دیگر به سوی نظام مردمسالار و دموکراتیک برداشت.در افغانستانی که تا ۵ سال پیش شخص اول مملکت از دیده ها نهان بود و وزرای خود خوانده اش تنها خود را به به اصطلاح امیرالمومنین جوابگو می دانستند همین که رئیس جمهور می آید و وزرایش را برای گرفتن رای اعتماد به پارلمان معرفی می کند و نمایندگان نیز نظر خود را آزادانه اعلام می کنند جای شکر است.
البته نحوه رای اعتماد نمایندگان به وزرای پیشنهادی حاکی از آن است که جمعیت و تاجیک ها آن قدر ها هم که گفته میشود قوی و با نفوذ نیستند.چه اگر این می بود حال باید کسان دیگری رای عدم اعتماد می گرفتند.شواهد حاکی از آن است که دولت توانسته است نظرات خود را در پارلمان بقبولاند و اکثریت نمایندگان برخلاف پیش بینی ها به دولت و جریان حاکم تمایل دارند.از مقدار رای مخالفی که به وزرای خارجه و دفاع و عدلیه داده شده است می توان حدس زد که جمعیتی ها و در بعدی کلان تر تاجیک ها هم پیمانان خود را از سایر اقوام با خود همراه نمی بینند.
در مورد وزرایی که موفق به گرفتن رای اعتماد پارلمان نشده اند ناکامی گل حسین احمدی تا حدودی قابل پیش بینی بود.کسی که از سوی محقق برای این پست معرفی شده بود ولی به باور اکثر کارشناسان از لحاظ مدیریتی در جایگاهی نبود که بر مسند وزارت نشیند.
رای نیاوردن مخدوم رهین هم حاکی از آن است که اکثریت پارلمان از وضعیت فرهنگی جامعه راضی نیستند و سیاستهای حاکم بر وزارت فرهنگ را نمی پسندند.در مورد وضعیت فرهنگی جامعه تا کنون تذکرات گوناگونی از سوی نمایندگان به رهین داده شده است و لی ایشان برای اصلاح وضع فرهنگی و جلب آرای وکلا دیر اقدام کردند.
محمدحیدر رضا فرد معرفی شده برای وزارت تجارت و صنایع هم با وجود گرایشات اسلامگرایانه خود نتوانست از پارلمان با اکثریت مجاهد مجوز ورود برای کابینه دریافت کند.این نشان دهنده این است که پارلمان افغانستان مواضعی پارادوکسیکال دارد.از یک سو به شخصی همچون اسپنتا رای اعتماد می دهد و از سوی دیگر فردی مثل رضا را رد می کند.
ناکامی ثریا صبحرنگ را باید به حساب ناراحتی تاجیک ها از برکناری مسعوده جلال دانست.چرا که اگر این طور نبود ایشان هم تخصص داشتند و هم تجربه.بنابراین باید عدم رای اعتماد او را به حساب مواضع قومی تاجیک ها دانست.
رای نیاوردن میرمحمد امین فرهنگ هم با وجود داشتن تخصص و تجربه کمی عجیب است.البته شاید لائیک بودن ایشان یکی از دلایل ناکامی اش باشد.به هر حال الله علم
سر انجام امیدواریم که نمایندگان در رای خود مصالح ملی را بر مسائل قومی ترجیح داده باشند.
پی نوشت:اعتراض بشردوست به قاری قرآن در آغاز مراسم دلیلی دیگر بر دیوانگی اوست.
