دیالوگ3

۱-مثل اینکه قرار است معاون قبلی آسیا و اقیانوسیه وزارت خارجه ایران آقای محسن امین زاده در کابل یک بانک خصوصی تاسیس کند.خوب یک چیز عادی است و احتیاج به جار و جنجال ندارد.اما امشب شبکه 2 تلویزیون ایران در اخبار خود جوری این خبر را انعکاس داد که جز ابراز تاسف کار دیگری نمی شود کرد.شبکه دو در حالی که تصویر چند کارگر افغانی را که با وضعیتی زننده روی زمین نشسته بودند نشان می داد در زیرنویس خبر هم نوشته بود "کاسبی در کشور فقرا"!!!
نمی دانم چرا بعضی از ایرانی ها ذهنیت فوق العاده منفی از افغانستان دارند.مردم این کشور را مردمی "احمق،نفهم،بی شعور و در یک کلام الاغ" می پندارند؟چند وقت پیش بود که سی دی  سخنرانی یک آخوند ایرانی را می دیدم.ایشان که از نحوه عزاداریهای جوانان ایرانی خشمگین بود و به نحوه سینه زدنهای آنان ایراد می گرفت می گفت:"آخه کی اینجوری سینه می زنه؟به خدا افغانی ها هم اینجوری سینه نمی زنند"

2-کرزی و مشرف در ملل متحد به مشاجره لفظی با یکدیگر پرداختند.در افغانستان همه می دانند که طالبان را پاکستان حمایت می کند.امکانات در اختیارشان می گذارد تا در افغانستان بیایند و نا آرامی ایجاد کنند.طالبان هم که خر از کشور خارجی پول می گیرند و می آیند مکاتب کشور خود را به آتش می کشند.یا هموطنان خود را می کشند.با اینکه تمام مسئولین این را می دانند اما هیچ کدام از این مسئولین نمی آیند به طور مستقیم از پاکستان انتقاد کنند و یا حداقل در اعتراض خود نام این کشور را ببرند.مرتب می گویند اینها از خارج اکمال می شوند.وکلای شورای ملی هم خیلی که شهامت کنند می گویند همسایگان دخالت می کنند.خوب تو که می دانی پاکستان است چرا آدرس غلط می دهی؟چرا ذهن ها را به یک سوی دیگر می چرخانی؟اصلا چرا کلمه همسایه را جمع می بندی؟اگر جرات نداری بگویی پاکستان،حداقل بگو همسایه ما.وقتی می گویی همسایگان همه فکر می کنند که ایران و پاکستان و تاجیکستان وبقیه همسایگان همه در حال دخالت در امور داخلی و حمایت از طالبان هستند.نمی دانم افغانستان که این همه مشکل با پاکستان دارد چرا روابطش با پاکستان انقدر گرم و دوستانه است؟کرزی که هروقت به اسلام اباد می رود در مصاحبه های مطبوعاتی بسیار راضی است و از پاکستان مرتب تشکر می کند.هر وقت هم که مسئولین پاکستانی به کابل می آیند استقبال بسیار گرمی آز آنها می شود که نمونه اش سفر اخیر مشرف به کابل بود.بهترین راهش این است که کابل سفیر خود را از اسلام آباد فرا بخواند و سفیر پاکستان را هم از کابل اخراج کند تا پاکستان هم حداقل بفهمد که افغانستان در اظهاراتش جدی است.

شرکت روشن که متعلق به آقا خان می باشد امسال سومین سالگرد حضور خودش را در افغانستان جشن گرفت و تبلیغات گسترده ای هم کرد.سال 81 اولین شرکت مخابراتی افغانستان تحت نام "افغان بیسیم"با مدیریت انجنیر احسان الله بیات آغاز به کار کرد.وقتی برای اولین بار شرکت افغان بیسیم اقدام به عرضه سیم کارت موبایل نمود هنوز بسیاری از مردم افغانستان نمی دانستند که اصلا موبایل چیست و به چه کاری می آید.افغان بیسیم به دلیل اینکه هیچ رقیبی نداشت سیم کارت های موبایل را به همراه یک گوشی نوکیا به قیمت 300 دالر عرضه کرد.در ان زمان موبایل بیشتر وسیله ای لوکس به شمار می رفت و تنها در دست مسئولین و سرمایه داران دیده می شد.اما وقتی در سال 82 شرکت روشن فعالیت خود را آغاز کرد بازار انحصاری موبایل از دست افغان بیسیم خارج شد.روشن سیم کارت خود را به قیمت 70 دالر عرضه داشت و همین مسئله باعث شد که در کابل در دست زن و مرد و پیر و جوان یک گوشی موبایل دیده شود.با توجه به اینکه روشن تقریبا بازار را در دست گرفته بود افغان بیسیم هم مجبور شد از قیمت سیم کارتهای خود بکاهد و به رقابت با روشن بپردازد.اما با این حال روشن یک سری امتیازات دیگر را برای خود در نظر گرفت.اول آنکه در اول هر ماه 100 واحد معادل یک دالر را از اعتبار موبایل فرد به بهانه مالیات کم می کرد و دوم اینکه اگر شش ماه از موبایل استفاده ای نشود روشن اقدام به باطل کردن سیم کارت می کرد.اما در افغان بیسیم از این خبرها نبود و نیست. با این همه اقبال مردم به روشن بیشتر بوده و است.در حالی که حتی تا همین اواخر سیستم پیام کوتاه(SMS) افغان بیسیم مجانی بود.رقابت و تبلیغات این دو شرکت همچنان ادامه داشت تااینکه امسال شرکت "اریبا" که طبق گفته ها متعلق به یک شرکت لبنانی است فعالیت خود را در افغانستان آغاز کرد.اریبا با شعار"قلب دنیای شما" توانست خیلی زود نگاه ها را به سوی خود جلب کند.چرا که سیم کارت خود را به قیمت 750 افغانی عرضه می کرد.250 واحد معادل 2.5 دالر هم اعتبار مجانی داشت و اینکه مالیات ماهیانه نداشت و هزینه اش بر اساس ثانیه های صحبت حساب می شد.در صورتی که هم روشن و هم افغان بیسیم دقیقه ای حساب می کردند یعنی وقتی شما 1 دقیقه و 1 ثانیه صحبت می کردید هزینه مکالمه 2 دقیقه از اعتبار موبایل شما کسر می شد.حال آنکه اریبا صرف برای ثانیه های صحبت شده کریدت مصرف می کند.اریبا فعلا فعلا در چهار ولایت کابل،جلال آباد ،قندوز و قندهار به فعالیت مشغول است و طبق گفته های مسئولین این شرکت به زودی فعالیت خود را در دیگر ولایات شروع می کند.وقتی مسئولین روشن و افغان بیسیم دیدند که اریبا این چنین دست به تبلیغات زده است و امتیازات زیادی را برای مشترکین خود فراهم می کند آنها هم از قیمت ها خود کاستند.روشن سیم کارتی تحت نام"آسان"به بازار عرضه کرده است که قیمت ان 650 افغانی می باشد و 300 واحد مجانی هم دارد.مالیات ماهیانه هم ندارد.افغان بیسیم هم قیمت سیم کارت خود را در بدل 450 افغانی عرضه می کند.
این هم از برکات اقتصاد خصوصی است که موجب رقابت می شود و رقابت هم سبب می شود که هم کیفیت بالا برود و هم مردم راضی باشند.

به گفته یکی از دوستان مردمی که نمی خواهند  برای رفع حاجت خود راهی تشناب شوند و در همان جایی که هستند حال آنجا سرک عمومی باشد یا جوی و کوچه و دریا می نشینند و در کمال آرامش و راحتی کار خود را می کنند نمی توانند پیشرفت کنند و باید همین طور حقیر باقی بمانند.

چند روزی می شود که از افغانستان به ایران برگشته ام.حدود2.5 ماه در افغانستان بودم.در یک سفر ده روزه به مناطق مرکزی افغانستان(هزاره جات)نیز رفتم.در کابل که بودم تقریبا هر روز به انترنت کلپ می رفتم و اولین سایتی را که باز می کردم سایت روزنامه شرق چاپ تهران بود.بارها در همین وبلاگ به مطالب شرق در مورد افغانستان لینک دادم.الحق و الانصاف نسبت به سایر روزنامه های ایران شرق برای افغانستان اهمیت ویژه ای قائل بود.به ایران هم که آمدم در این چند روز روزنامه شرق را مرتب می خریدم.قبلا هم که همین جا بودم آرشیو250 شماره ای روزنامه را جمع کردم.اما دیروز که خبر توقیف این روزنامه را شنیدم آه از نهادم بلند شد که چرا چنین روزنامه ای باید توقیف شود؟مگر چه خطایی از آنها سر زده است؟وقتی در خبرها خواندم که تغییر نکردن مدیرمسئول روزنامه و چاپ کاریکاتور توهین آمیز از دلایل این توقیف است فوق العاده تعجب کردم.آیا تغییر نکردن مدیر مسئول روزنامه باید منجر به تعطیلی یک روزنامه شود؟کاریکاتور مورد نظر را هم دیده ام.هر کسی می تواند بنا به دیدگاه خود آن را تفسیر کند.ولی بوی توهین از ان به هیچ وجه به مشام نمی رسد.اصلا چرا باید دولت برای یک روزنامه تعیین تکلیف کند که مدیر مسئول چه کسی باشد؟در افغانستان که شکر خدا این خبرها نیست.اصلا برای راه اندازی یک نشریه احتیاجی به مجوز و این حرف ها نیست.بعد از اینکه 2 ماه از انتشار نشریه گذشت باید فقط ثبتش کنی که آن هم کاری ندارد..نمی دانم سردمداران ایران که با جهان درگیر مسائل هسته ای هستند و دنیا هم منتظر است که  ایران یک بهانه به دستشان بدهد تا تبلیغاتشان را علیه ایران بیشتر کند  چرا بهانه دست خارجی ها می دهند؟که مرتب در بوق و کرنا کنند که در ایران آزادی بیان نیست و حقوق بشر نقض می شود و ... .اصلا کاریکاتور مورد اشاره توهین آمیز.آیا انصاف است که به خاطر اشتباه یک نفر صد،دویست نفر دیگر را از کار و نان خوردن انداخت و آنها را به خیل عظیم بیکاران اضافه کرد؟
امیدوارم که این توقیف موقتی باشد و باز هم آفتاب از شرق طلوع کند.

اوضاع قمر در عقرب همین است.قبلا عرض کرده بودم.هنوز اول عشق است.

این روز ها وضعیت کابل  قمر در عقرب است.آرامشی در شهر ساکن است که به آرامش قبل از طوفان می ماند.هر کسی که به هر نحوی دستش در این شهر بند است به فکر خلاصی خود می باشد.سر مایه گذاران نا امید از سر مایه گذاری خود به فکر نقد کردن سرمایه خود می باشند.وضعیت خانه و زمین بسیار راکد است.بها و اجاره خانه نسبت به سالهای گذشته بسیار ارزان شده است.کسانی که به قول خودشان کمی مغز اقتصادی دارند الان خانه های ارزان قیمت را به این امید که وضع امنیتی بهتر خواهد شد و دوباره قیمت زمین و مسکن بالا می رود می خرند.حتی خود وزیران دولت افراد و نزدیکان خود را که قصد سرمایه گذاری دارند از این کار نهی می کنند.شایعات زیادی هم شنیده می شود.یکی می گوید ۱۰۰۰ طالب وارد کابل شده اند و قصد دارند که دست به ترور و آدمکشی بزنند.یکی می گوید حکمتیار در چهار آسیاب آمده است و با کرزی وارد مذاکره شده است.یکی می گوید خارجی ها روی بعضی از اشخاص کار می کنند که بعد از کرزی بیاید.جلالی از آمریکا بر گشته است و به شدت فعال است.این طرف و آن طرف می رود و با افراد گوناگون جلسه می کند.عبدالسلام عظیمی هم مثل اینکه از گزینه های مطرح بعد از کرزی می باشد.به هر حال مثل اینکه دموکراسی و آزادی و ... به مردم ما نیامده است.