دیالوگ3

مصطفی کاظمی

کشته شدن مصطفی کاظمی تکان دهنده بود.می شود بسیاری از افکار و اقدامات او را قبول نداشت و در مخالفتش دهها صفحه مقاله نوشت اما نمی شود که از مرگش خوشحال شد.مرگ مصطفی کاظمی غم انگیز است.افغانستان یکی از سیاستمداران زیرک خود را از دست داد.مصطفی کاظمی بسیار فعال بود.تازه از سفر دایکندی آمده بود که رهسپار بغلان شد و از آنجا هم رهسپار آسمان.تقدیر بر آن بود که کاظمی ۴۸ سال بیشتر عمر نکند در حالی که اگر زنده می بود می توانست سالهای زیادی را در صحنه سیاست افغانستان باشد.
کاظمی در این اواخر شدت انتقاداتش را از دولت افزایش داده بود اما این دلیل نمی شود که کشته شدنش را به دولت نسبت دهیم،همان طوری که بعضی از خوانندگان بی بی سی این را گفته اند.
کاظمی نه از حبّ علی که از بغض معاویه عضو جبهه ملی شده بود.چه او در دوران مبارزات انتخاباتی کرزی به شدت از او حمایت می کرد و سخنرانی های زیادی در حمایت از کرزی ایراد کرد.اما حوادث به گونه دیگری پیش رفت و او در کابینه کرزی جایی نداشت.به همین دلیل به صف منتقدان کرزی پیوست و در دوران انتخابات پارلمانی تندترین انتقادات را از کرزی و دولتش می کرد.در مبارزات انتخاباتی برای ورود به پارلمان سعی و تلاش بسیار کرد و توانست بیش از ده هزار رای مردم کابل را کسب کند.اما در آستانه دومین سالگرد پارلمان دست تقدیر بازی دیگری برای او رقم زده بود.
با مرگ کاظمی باید حزب اقتدار ملی را هم تمام شده دانست.اقتدار ملی از همان اول هم معلوم بود که به شخص مصطفی کاظمی وابسته است.کاظمی ستون این حزب بود و حال این ستون فرو ریخته است.
برایش آرزوی غفران الهی دارم.

+ نوشته شده در چهارشنبه 16 آبان1386ساعت 9:55 PM توسط ع.و.هزاره |

کشته شدن مصطفی کاظمی2