دیالوگ3

برای خیلی ها این سوال پیش آمده که در ایران چه خبر است که محقق در سه سال اخیر سه بار به ایران سفر کرده است؟
یک بار در تابستان 85 که سفری غیر رسمی به ایران داشت،بار دوم در تابستان 86 که برای شرکت در مجمع عمومی مجمع جهانی اهل بیت(ع) به ایران آمد و آخرین بار هم که به بهانه ی سالگرد ارتحال امام خمینی(ره) به ایران آمد.
اما ساده انگاری است که هدف از آمدن محقق را مخصوصاً در دو سفر آخری فقط برای شرکت در همایشات یاد شده دانست.
انتخابات ریاست جمهوری قرار است در افغانستان سال اینده برگزار شود و محقق تلاش می کند که کرزی او را به عنوان یکی از معاونانش انتخاب کند.محقق در سخنرانی های خود در قم و مشهد و تهران خواسته هایی را به عنوان شرط ائتلاف با کرزی در انتخابات ریاست جمهوری بیان کرد که خودش هم می داند هیچ کدامشان لااقل تا زمان انتخابات قابلیت اجراشدن ندارد.بنابراین این احتمال وجود دارد که  محقق دوباره خود را به عنوان یک قهرمان که هیچ گاه معامله نمی کند نامزد ریاست جمهوری کند.البته این در صورتی است که کرزی او را به عنوان معاون خویش برنگزیند که احتمال این کار بر اساس شنیده ها زیاد است.این را در کنار سفر اخیر استاد خلیلی به آمریکا بگذارید که با استقبال مقامات آمریکایی هم مواجه شد و به هر حال این برای محقق چندان خوشایند نیست . محقق با سفر اخیر خود می خواسته این نکته را برساند که  اگر خلیلی به آمریکا سفر می کند و در آنجا قدر می بیند او هم به کشور دشمن درجه یک آمریکا می رود و با احترام روبرو می شود که البته در سفر محقق آن طور که باید و شاید میزبان استقبال چندانی از او نکرد.
اما نقش ایران در این وسط چیست؟
ایران اگر چه به طور رسمی از کاندیداتوری محقق در انتخابات ریاست جمهوری گذشته حمایت نکرد اما بدش هم نمی آمد که محقق خود را در مقابل کرزی علم کند و در ملاقاتهایشان به محقق خدا قوت می گفتند.
در انتخابات پارلمانی هم طبیعی بود که ایران از اینکه محقق با آن رای بالا وارد پارلمان شد خوشحال باشد.اما ناگهان ورق برگشت و محقق با ائتلاف خود با سیاف باعث ناراحتی دوستان ایرانی خود شد.
مخصوصاً بعد از موضع گیریهای برخی اطرافیان محقق علیه ایران به خصوص احمد بهزاد( که اگرچه محقق از او اعلام برائت می کرد اما وابستگی او به محقق روشن بود) رابطه محقق با ایران به سردی گرائید.
اما اوج این سردی رابطه در بهار 85 اتفاق افتاد که مسببش هم یکی از نزدیکان محقق بود که  عقلای قوم از کم و کیف ماجرا آگاه هستند.
به هر حال محقق هم اکنون در مقام جبران بر آمده است.
ائتلاف او با سیاف نه تنها باعث ناراحتی ایران که باعث رنجش خاطر شدید مردم هم شد و خود محقق هم نتوانست از گذر این ائتلاف به آنچه مد نظرش بود برسد.
بهزاد با پر رویی هر چه تمام تر محقق را رها کرد و حتی در برابرش ایستاد.
کرزی از معاونیت محقق استقبال نمی کند و خلاصه در یک کلام  علی مانده و حوضش.
پس طبیعی است که محقق بخواهد در این شرایط سخت یک پشتوانه ی خارجی قدرتمند داشته باشد.

استاد محقق در سخنرانی خود در قم گفتند که اگر یک نفر در هزاره جات توسط کوچی ها کشته شود ما سه گزینه در پیش رو داریم:۱-اعتصاب غذا تا سر حد مرگ۲-تحصن پانصد هزار نفری در جلوی ریاست جمهوری و ملل متحد و سومی اش را که من یادم رفته است.
محض اطلاع عرض کنم که بر اثر تجاوز کوچی ها به ولسوالی شهرستان از گیزاب و ناهور و دایه دو نفر از مردم محل در حال دفاع از جان و مال و ناموس خود کشته شده اند.

چند روزی است که در تعطیلات قبل از امتحانات به قم آمدم.دیروز یعنی پنج شنبه استاد محقق که برای شرکت در سالگرد ارتحال امام خمینی به ایران آمده است در مسجدامام زین العابدین(ص) واقع در مرکز شهر که توسط دفتر آیت الله شیرازی ساخته شده است برای مهاجرین افغانی سخنرانی کرد.
 ایشان عصر چهارشنبه به قم آمدند و عده ای از طلاب و دانشجویان و دیگر اقشار مردم به استقبال ایشان در میدان هفتاد و دو تن که اولین میدان بعد از ورود به قم از تهران است رفته بودند.صبح پنج شنبه  هم ایشان به دیدارحجةالاسلام والمسلمین سید جواد شهرستانی نماینده آیت الله سیستانی رفتند.
تبلیغات مربوط به سخنرانی ایشان و همچنین پوسترهای ایشان از چند روز قبل به در و دیوار قم و مناطقی که تراکم مهاجرین افغانی زیاد است زده شده بود.
در اعلامیه هایی که زده بودند شروع مراسم را ساعت ۴ بعد از ظهر لغایت ۷ اعلام کرده بودند.به همین علت تقریباْ در راس ساعت ۴ مسجد پر شده بود ولی استاد محقق هنوز نیامده بود.
قبل از آمدن استاد محقق آقای عظیمی پشت تریبون قرار گرفت و به محقق خیر مقدم گفت و از ایشان به عنوان کسی یاد کرد که دایکندی را ولایت کرد و هم اکنون تنها کسی است که برای ولایت شدن جاغوری تلاش می کند.
بالاخره ساعت ۳۰و۵ محقق وارد مسجد شد که مردم به پا خاستند و با شعارهایی همچون" صل علی محمد، یار مزاری آمد"  که از سوی مجری جلسه گفته می شد از محقق استقبال کردند.
بعد از آمدن محقق ابتدا گروه سرود کودکان سرودی را در وصف ایشان خواندند.
بعداْ گروهی از قاریان افغانی تواشیح اجرا کردند.
سپس یکی از طلبه ها به مناسبت ایام فاطمیه روضه خواند و طوری که دیده می شد  استاد محقق بسیار گریه می کرد.
بعد از روضه خود استاد محقق شروع به سخنرانی کرد که من به طور خلاصه به نکات مهم سخنرانی ایشان اشاره می کنم:
ـــ ایشان سخنرانی خود را با تسلیت به مناسبت سالروز ارتحال (و نه شهادت)حضرت فاطمه زهرا(س) و همچنین سالگرد ارتحال امام خمینی آغاز کرد.
ـــ سپس به بررسی اوضاع افغانستان در ۳۰ سال اخیر و پس از تجاوز شوروی به افغانستان پرداختند.
ـــ ایشان سپس به دلایل کاندیداتوری خود در انتخابات ریاست جمهوری پرداختند و یکی از دلایل مهم آن را تغییر این نگرش در مردم دانستند که:"تا قبل از کاندیداتوری من بزرگترین آرزوی مردم ما این بود که بچه از م کلان شوه،والی بامیان شوه.ولی بعد از انتخابات مردم فهمیدند که ما می توانیم رئیس جمهور هم بشویم."
همچنین ایشان یکی دیگر از دلایل کاندیداتوری خود را این دانست که "تا قبل از انتخابات مردم ما را ۵ درصد و یا ۷ درصد حساب می کردند ولی رای من ثابت کرد که ما۵ /۱۲ هستیم.در حالی که نصف مهاجرین افغانی مقیم ایران به دلیل اینکه کارت نداشتند نتوانستند رای بدهند و و همچنین ۵ درصد رای ما را تقلب کردند و ۵ تن از رهبران دیگر از کرزی حمایت کردند که اگر هر کدام از آنها را ۱ درصد! بگیریم ۵ درصد می شود!"
ـــ ایشان در مورد اینکه آیا در انتخابات ریاست جمهوری آینده از کرزی حمایت می کند یا خیر گفت:"اگر کرزی خواسته های ما را که عبارت است از:۱-ولایت شدن پنجاب و جاغوری و بهسود.۲-شروع پخته کاری سرکهای هزاره جات.۳-ممنوعیت ورود کوچی ها به هزاره جات.برآورده کند از او حمایت می کنیم و در غیر این صورت ۲۰۰۰ نفر از کلانها و ریش سفیدان و نمایندگان قوم را در کابل جمع می کنیم و از آنها می خواهیم که به ما بگویند چه کار کنیم.
ـــ در اخیر سخنان خود ایشان در مورد دانشجویان افغانی مقیم ایران صحبت کرد و گفت تا وقتی که شریف فائض که یک فرد سنی مدهب بود وزیر تحصیلات عالی بود ۷۰۰ نفر از مردم ما در دانشگاههای ایران بورسیه شدند ولی وقتی حسنیار آمد با وجود اینکه شیعه بود ولی به ایران مکتوب داد که شما روی چه حسابی ۷۰۰ نفر را بورسیه کردید و کار شما غیر قانونی است و چه و چه.
مجلس بعد از این گفته های محقق تمام شد.
ایشان روز جمعه در تهران و روز شنبه در مشهد هم سخنرانی دارند.

باید قبول کرد که وبلاگ نویسی دیگر آن شور و هیجان گذشته را ندارد.ایامی که هر روز با هزار شور و شوق نظرات وبلاگ را می خواندیم و در موردشان گپ و گفت می کردیم و یا حداقل هر دو سه روز یک بار وبلاگمان را به روز می کردیم.
نه تنها من بلکه دوستان وبلاگ نویسی هم که دارم همگی  گرفتار همین حالت شده اند.یعنی کسی دیگر حال و حوصله وبلاگ نویسی ندارد.به ندرت پیش می آید که مطلبی را کسی در وبلاگش بگذارد.نظرات وبلاگ هم به شدت پایین آمده است.فکر می کنم تمام دوستان چه وبلاگ نویس و چه وبلاگ خوان گرفتار همین حالت رکود شده اند.
اکثر وبلاگهای افغانی که اکنون فعال هستند بیشتر به مسائل عشقی و عاظفی می پردازند و کسی به سیاست علاقه ای نشان نمی دهد.در همین دانشگاه فردوسی بسیاری از دانشجویان افغانی هستند که وبلاگ نویس هستند اما هیچ کدامشان سیاسی نمی نویسند.بیشتر به ادبیات و شعر و موضوعات روانشناسی علاقه دارند.
به هر حال این چند سطر را نوشتم تا توجیهی باشد برای ننوشتنها.
در آینده سعی می کنم بیشتر حضور داشته باشم.