دیالوگ3

دیشب تلویزیون نگاه آرا اعلام شده به تفکیک حوزه های رای گیری در نواحی ۱۰ و ۱۳ و ۶ شهر کابل را منتشر کرد.در هر سه ناحیه کرزی پیشتاز بود.در ناحیه ۱۰ عبدالله دوم بود و در ناحیه ۱۳ ( دشت برچی ) بشر دوست.البته در تعدادی از حوزوات رای گیری بشر دوست اول شده بود مثل لیسه معرفت.( البته تا جایی که من یادم هست ) ولی در کل آرای کرزی بسیار بیشتر از دو کاندید دیگر بود. قبل از انتخابات گمان می رفت بشر دوست اکثریت رای هزاره ها را ببرد اما مثل اینکه چنین نشده است.خبری از هزاره جات ندارم ولی شاید بشود نتایج بدست آمده از برچی را به آنجا هم تعمیم داد.( یک کمی بالا یا پایین تر )

۱- انتخابات هم تمام شد.بر خلاف آنچه گفته می شد طالبان نتوانستند کدام عملیات مهمی را در جریان رای گیری اجرا کنند و مشارکت مردم با توجه به شرایط موجود روی هم رفته خوب بوده است.البته هرگز در حد و اندازه های انتخابات قبلی نبوده است.در مناطق هزاره جات مردم مشارکت خوبی داشته اند و گویا بر اساس اخبار رسیده و شمارش آرا تا این لحظه کرزی در آن مناطق پیشتاز است.البته در سایت کمیسیون انتخابات هنوز شمارش آرا اعلام نشده است.تخلفات هم در حدی نبوده است که بشود به آنها پرداخت و بسیار بسیار کم بوده است و ناگزیر.چرا که اگر چیز خاصی می بود تا حالا عبدالله آن را علم کرده بود  پیراهن عثمان درست می کرد.تخلفاتی مثل پاک شدن رنگ انگشت و دخالت کارمندان مراکز رای گیری در روند رای گیری مردم که به چه کسی رای دهند.

۲- امروز ( جمعه ) را ما به حساب یوم الشک روزه گرفته ایم.ولی گویا کس دیگری جز ما این کار را نکرده است.ولی به هر حال فردا به احتمال بالای صد در صد روز اول ماه رمضان است.البته در افغانستان که کسی دنبال رویت هلال ماه نیستند.منتظرند ببینند عربستان چی کار می کند که آنها هم همان کار را بکنند.

امروز ساعت ۷:۳۰ صبح با صدای مهیبی از خواب بلند شدم.با توجه به اینکه رسانه ها از انعکاس اخبار مربوط به بمب گذاریها و نا امنی های امروز منع شده اند نتوانستم بفهمم که آیا صدای بمب بود یا کدام چیز دیگر؟ولی وقتی با دیگران صحبت می کردم همه متفق القول بودند که بمب بوده است.راس ساعت ۸ هم صدای دیگری آمد در حد و اندازه های همان صدای قبلی.فعلاْ حرفها وشایعات زیاد است.باید منتظر باشیم تا مراجع معتبر در این مورد چه می گویند.ساعت ۹ همراه آقای دانش و پدرم به حوزه رای گیری نزدیک خانه مان در چوک ده بوری رفتیم که خلوت بود.تک و توک افرد برای رای دادن آمده بودند.ولی وقتی به برچی برای مشاهده جریان رای گیری رفتیم مشارکت مردم در آنجا خوب بود و در چند مسجد لب سرکی که ما دیدیم صفهای مردم تشکیل شده بود که منتظر رای دادن بودند.عکسهایی را از مشاهدات امروز خودم را برایتان می گذارم.

۱-دیروز مناظره تلویزیونی بین کرزی، اشرف غنی و بشر دوست برگزار شد.البته این مناظره بیشتر به برنامه ارائه برنامه ها شباهت داشت تا یک مناظره چالشی.ولی گاهاْ بشر دوست حملاتی را متوجه دو نامزد دیگر ، به خصوص کرزی می کرد.البته بشر دوست در این مناظره به نسبت سایر برنامه ها و سخنرانی هایش معقول تر و آرام تر ظاهر شده بود.کرزی بسیار متین بود و در قامت یک رئیس جمهور به سوالات پاسخ می داد و اشرف غنی هم چیزی بین این دو.مجری که بیشتر سوالات را به زبان پشتو طرح کرد سوالات مشخصی در مورد مسائل مختلف از قبیل امنیت ، مذاکره با طالبان ، فساد اداری و زنان و... از کاندیداها می کرد و هر کاندید موظف بود در ۲ یا ۳ دقیقه پاسخ دهد که بشر دوست مکرراْ وقت کم می آورد ولی کرزی وقت زیاد می آورد.این مناظره در تالار تلویزیون ملی و در حضور تعدادی از حاضرین برگزار شد و  بعضی از شبکه های خصوصی دیگر هم آن را  نشان می دادند.

۲-در نظر سنجی اخیری که از سوی یک موسسه آمریکایی منتشر شده است ، پیش بینی شده که انتخابات به مرحله دوم کشیده شود.در این نظر سنجی کرزی ۴۴ درصد ، عبدالله ۲۶ درصد ، بشر دوست سوم ( یادم نیست چند درصد ) و اشرف غنی هم ۶ درصد آرا را به خود اختصاص داده اند.ولی من خودم فکر می کنم انتخابات در همین دور اول تمام شود و معتقدم کرزی بین ۵۰ تا ۵۵ درصد ، عبدالله بین ۲۰ تا ۲۵ درصد ، بشر دوست بین ۱۰ تا ۱۵ درصد و اشرف غنی هم زیر ۵ درصد خواهد بود.مشارکت مردم در بعضی از مناطق نا آرام ( حداکثر ۱۰ ولایت ) زیر ۵۰ درصد خواهد بود و در بقیه جاها ۵۰ درصد و بیشتر.البته در کابل و شمال و هزاره جات شاهد مشارکت بالای ۶۰ درصد خواهیم بود.

همزمان با اوج گرفتن مبارزات انتخاباتی در افغانستان و اینکه تنها فرصت کمی ( ۲ روز ) تا پایان موعد قانونی برای تبلیغات وقت مانده است نگرانیها از بروز نا امنی در روز انتخابات به ویژه با انفجار دیروز شهر کابل که ۷ کشته بر جای گذاشت تشدید شده است.البته من خودم فکر نمی کنم مثلاْ این انفجار دیروز تاثیر چندانی بر مشارکت مردم در انتخابات بگذارد.چیزی که من به آن معتقدم این است که بسیاری از این التهاباتی که آدم فکر می کند وجود دارد چیزی است که رسانه ها به آن دامن می زنند.من خودم در شهر و در مواجهه با آنان نه نشانی از ترس در آنها می بینم و نه کسی را دیده ام که بگوید با وجود این انفجار و احتمال انفجار در روز رای گیری در انتخابات شرکت نمی کند.با توجه به شرایط و قرائن هم حدس می زنم که مشارکت در کابل و شمالی و مناطق مرکزی ( هزاره جات ) بالا باشد ، مثلا چیزی بالاتر از ۶۰ درصد.مطمئن هم هستم که در روز انتخابات کدام حادثه مهمی روی نمیدهد.یعنی امنیت آن روز را تضمین شده می دانم و نگرانش هم نیستم.نگران تقلب در انتخابات هم نیستم.تقلب اگر بشود هم در حدی نخواهد بود که در نتایج کلی انتخابات تاثیر چندانی بگذارد.البته با وجود این همه ناظر از سوی خود کاندیداها و احزاب و نهادهای مدنی و همچنین ناظران خارجی احتمال تقلب بسیار کمتر از آن چیزی خواهد بود که گمان می شود.من بیشتر نگران نا آرامی ها و آشوبهای بعد از انتخابات از سوی کاندیداهای شکست خورده هستم.برای اینکه مطمئنم اعتراضهای بعد از انتخابات بعضی کاندیداها بعد از انتخابات منجر به خشونت می شود و خشونت در افغانستان یعنی علی الحساب مرگ چند ده نفر و یا چند صد نفر.همین امر باعث شده که بعضی از افرادی که توانایی اش را دارند برای فردای انتخابات بلیط برای خارج از افغانستان رزرو کرده اند.

امروز ( جمعه ) داکتر عبدالله به دایکندی سفر کرده بود.استاد خلیلی به مزار رفته بود.اشرف غنی مثل اینکه قرار بوده به بامیان برود و کرزی هم به هرات رفت.از دیگر جاها خبر ندارم و خبرهایم محدود به همان گزارشهای تلویزیونی است که پخش می شود.ولی دایکندی را که خبر دارم مثل اینکه در کمال تعجب استقبال خوبی از عبدالله شده است.به دایکندی ( در واقع نیلی ، مرکز ولایت ) محقق ، خلیلی و بشر دوست قبلاْ سفر کرده بودند.قرار بود که خود کرزی روز چهارشنبه همراه استاد خلیلی هم به آنجا سفر کند ولی تلفن محقق به کرزی مانع از انجام این کار شد.محقق که اوایل هفته گذشته به نیلی سفر کرده بود و در آنجا در حمایت از کرزی سخنرانی کرده بود وقتی از آمدن کرزی به نیلی خبر دار می شود به کرزی زنگ می زند و می گوید اگر قرار بوده تو بیایی چرا من را زودتر فرستادی؟ کرزی هم به همین دلیل سفر خود را به نیلی لغو می کند و استاد خلیلی به تنهایی به این ولایت سفر می کند.طبق حرفی که امروز آقای مصطفی اعتمادی ( رئیس ستاد انتخاباتی کرزی در دایکندی ) میزد، میزان استقبال از عبدالله امروز کمتر از استاد خلیلی و بیشتر از محقق و بشر دوست بوده است.ولی تلفنی که با پسر خاله ام در نیلی صحبت می کردم او میزان استقبال از عبدالله را بیشتر می دانست.( پسر خاله ام کارمند است و تا حدودی بی طرف است.تا اینجا هم حتی به من نگفته که به چه کسی می خواهد رای بدهد.)البته میزان استقبال از بشر دوست را کنار این بگذارید که او هیچ گونه ستاد انتخاباتی منسجمی در دایکندی ندارد و بی خبر به این ولایت سفر کرده بود.ولی اگر بخواهیم یک برآورد بی طرفانه از هزاره جات و به خصوص ولایت دایکندی داشته باشیم باید گفت که بشر دوست اکثریت نسبی را در این مناطق بدست می آورد.کرزی هم در هزاره جات طبق گزارشهای رسیده دوم است.ولی در مجموع استقبال امروز از عبدالله برای او یک پیروزی به حساب می آید.

بعداْ نوشت: انفجار امروز ( شنبه) در کابل فاصله زیادی از خانه ما ( ده بوری ) داشت.صدایش را نشنیدم ولی مثل اینکه ساعت ۸ و نیم صبح بوده و در منطقه شش دره.روبروی ساختمان متعلق به آیساف.البته در این مناطق ادارات دولتی دیگری هم هستند مثل تلویزیون ملی و یکی از ورودی های ریاست جمهوری هم در همان نزدیکی هاست.

این آقای صمدی ، روحانی ( معلم ) کاروان حج ما بود.آدمی شوخ طبع .بنده خدا چند وقت پیش هم همسرش را بر اثر بیماری از دست داد.

این خانم هم احتمال رای آوردنش زیاد است.شاید خودتان حدس بزنید برای چی؟
من هم قصد دارم در شورای ولایتی به این خانم رای بدهم.نه به خاطر آن چیزهایی که شما فکر می کنید.بلکه برای اینکه در پوستر دیگری که چاپ کرده نوشته " پیگیر مشکلات شما در سطح ولایت در حد صلاحیت" و این یعنی صداقت.چیزی که این روزها در افغانستان بسیار کمیاب است.

این عکس به انتخابات ربطی ندارد.به قلیون کشیدن آیت الله محسنی در وسط اجلاس سالیانه شورای علمای شیعه سراسر کشور دقت کنید.در این اجلاس آقای محسنی در انتخاباتی که هیچ رقیب دیگری نداشت یکسال دیگر به عنوان رئیس شورای علمای شیعه انتخاب !!! شد.

 پاسخی به دوست عزیز آقای غلامرضا واعظی!

حتماْ همه تان با اصطلاح عشوه آشنا هستید.عملی که معمولاْ دختران انجام می دهند و عبارت است از قر و قمیش هایی که در مواجه با دیگران به خصوص پسران به کار می برند.اما یک وقتی هست که یک دختر کاری فراتر از حد استانداردهای موجود انجام می دهد.آنوقت است که اصطلاح " عشوه خرکی " را به کار می برند.من دموکراسی موجود در افغانستان را  با توجه به سطح آگاهی مردم فراتر از استانداراهای آنان می دانم . حالا نامش مهم نیست.دموکراسی خرکی یا دموکراسی افسار گسیخته و یا دموکراسی بی در و پیکر.بر این دموکراسی هیچ قاعده و قانونی حاکم نیست و بازیگران آن هم از کدام قاعده و معیاری پیروی نمی کنند.یک منتهی الیه این دموکراسی خواننده ناکام ستاره افغان است و در منتهی الیه دیگر آن کسی که در پوسترهایش خود را کاندید مورد تایید شورای علمای شیعه می داند. "دموکراسی عرفی شدن سیاست و حکومت است." درست.ولی آیا دموکراسی حکومت نخبگان هم هست یا نه؟ پاسخ من به این پرسش مثبت است.پس آیا پسر فلان حاجی که تمام عمر خود را در خارج سپری کرده و هنوز به اصطلاح پشت لبش سبز نشده و خود را کاندید شورای ولایتی کرده است و مخارج کمپاینش از مجموع مخارج کاندیداهای ریاست جمهوری بیشتر است هم در دایره نخبگان قرار میگیرد؟ اصلاً مدل دموکراسی آمریکا با کشوری مثل افغانستان متفاوت است و مقایسه رویدادهای این دو کشور در حوزه دموکراسی از بنیاد داری اشکال است.مسیری که آمریکا طی کرده و به دموکراسی امروزی خود رسیده است را با مسیری که افغانستان در دوران جدید و به لطف همان زور آمریکا طی کرده است را با هم مقایسه کنید.خودتان به عمق فاجعه پی می برید.دموکراسی خرکی یعنی یک کاندید شعارش " احترام به به مذهب مردم " باشد.حال آنکه کسی از یک کاندید و یا وکیل احترام به مذهب را در خواست نکرده است.آن وکیل باید بیاید و برنامه اش را شرح دهد نه اینکه بگوید به چه چیزهایی احترام می گذارد.دموکراسی خرکی یعنی اینکه یک کاندید شورای ولایتی دم از " تغییرات بنیادین " در سطح کشور بزند.خوب است که خودتان معترفید : " نمیتوانم انکار کنم که یکی از بزرگترین حلقه های مفقود جامعه ما آگاهی و کمبود آموزش به طور اعم و کمبود نیروی متخصص و فرهیخته به طور اخص است ." آیا فکر نمی کنید پیش نیاز دموکراسی در افغانستان " آگاهی" است؟و اینکه مردم از یک حداقل هایی برخوردار باشند سپس سراغ دموکراسی بروند.حداقل هایی در حوزه سیاست و فرهنگ و اقتصاد .من فکر می کنم دموکراسی در جامعه ای که اکثریت مطلق آن بی سواد مطلق هستند و در آمد سرانه ای کمتر از هزار دلار در سال دارند ، معایبش بسیار بیشتر از منافعش است.
راستی در اول نوشته تان هم به تقوای گفتار توصیه کرده اید و اصطلاح " دموکراسی خرکی " را زائیده " گفتمان دمده غالب روشنفکر چپ زده بازاری ایران " دانستید.آیا دکتر عبدالکریم سروش هم که خاتمی را " خواجه خندان " نامید تحت تاثیر " گفتمان دمده غالب روشنفکر چپ زده بازاری ایران " بوده و هست؟

این بنده خدا فکر کنم شکست عشقی خورده که شعارش رو محبت ، محبت ، محبت!!! قرار داده.

این آقای واعظ بهشتی یکی از همسفرهای حج ما بود.آدمی فوق العاده خونسرد.اگر به ایشان رای دهید جای دوری نمی رود.
گیلاس و آلبالو دو میوه بهشتیست
نشان انتخاباتی از واعظ بهشتیست!!!

این خانم به لطف دموکراسی خرکی! که در افغانستان حاکم هست خود را کاندید شورای ولایتی کرده است.نامزد ناکام در برنامه دوم ستاره افغان تلویزیون طلوع.
در مورد دموکراسی خرکی! بعداْ توضیح میدهم!!!

 

دارم فکر می کنم اگه این اویامای بدبخت شعار " تغییر " سر نمی دارد ، یعضی از این کاندیداهای ریاست جمهوری و شورای ولایتی !!! چه شعاری رو انتخاب می کردند!

پریزن بریک تموم شد، می خوام لاست رو شروع کنم.

یک وقتی هست یه خبرای کلی می شنوی که بله، افغانستان را دارند چور می کنند و بخور بخور به شدت جریان دارد.اما یک وقتی هست که به طور موثق و مستند می شنوی که فلانی و فلانی رسماْ یک کیسه دوختند و دارند جمع می کنند.قشنگ هم می دونی که به چه روشهایی و با چه ترفندهایی!وقتی هم کاری از دستت بر نمیاد ( مثل من ) اعصابت بیشتر خورد می شه!!!
این نیز بگذرد...

تصمیم گرفته ام دیگر اخبار ایران را دنبال نکنم!

نه انتخابات، نه کرزی و عبدالله و بشر دوست، نه دختران جوانی که خود را کاندید شورای ولایتی کرده اند و نه هیچ چیز دیگری ، چنگی به دل نمی زند.
پر کن پیاله را ...