دیالوگ3

رئیس جمهور به مثابه شهردار

رئیس جمهوری كه به هنگام افتتاح لویه جرگه افغانستان و آغاز راه اصلاح حكومت این كشور، اشك در چشمانش حلقه زده بود و با افتخار از «افغانستان آینده» سخن می گفت، روزهای دشواری را می گذراند. حامد كرزی كه اولین رئیس جمهور منتخب افغانستان در انتخابات دموكراتیك است، این روزها به خاطر مسائلی كه واقعیات روزمره زندگی مردم در افغانستان را شكل می دهند مورد انتقاد شدیدی قرار دارد. ناامنی، فقر، فساد مالی، پارتی بازی و جنگ سالاری كه سال ها است گریبان جامعه افغانستان را گرفته است، اكنون كرزی را تا نزدیكی لبه پرتگاه همراهی كرده و دیگر هیچ كس او را همان كرزی قدیم نمی داند. رئیس جمهور افغانستان كه مدت ها است با والیان و جنگ سالاران در نقاط مختلف افغانستان كنار می آید و از تقابل مستقیم با آنها پرهیز می كند، اكنون به ناتوانی در تصمیم گیری قاطع و حل ریشه ای مشكلات متهم شده است و اقبال عمومی خود را از دست رفته می بیند. منتقدان تندرو او حتی پا را از این هم فراتر گذاشته و او را نه رئیس جمهور افغانستان، بلكه «شهردار كابل» می خوانند و به كنایه، ناتوانی او از گسترش نفوذ دولت مركزی در مناطقی غیر از پایتخت را مورد توجه قرار می دهند. پنج سال پیش زمانی كه حامد كرزی به عنوان رئیس دولت موقت افغانستان انتخاب شد و بعدها در انتخابات نیز پیروز شد، مردم افغانستان او را نقطه آغاز اصلاح حكومت می دانستند اما ناامنی و مشكلات اجتماعی فعلی افغانستان، آنها را به شدت ناامید كرده است. كرزی كه می خواست با قطع نفوذ جنگ سالاران مشهور افغان در كابینه، راه دشوار اصلاح طلبی را طی كند، اكنون به عنوان اصلاح طلبی با حركت لاك پشتی و بیش از حد محتاط شناخته می شود كه جسارت مقابله با چالش های اساسی جامعه افغانستان را ندارد. یكی از موارد محافظه كاری كرزی را نیز می توان رد برنامه هایی دانست كه برای توقف كشت خشخاش در افغانستان ارائه شده بود اما او به خاطر هراس از عكس العمل والیان و فرماندهان جنگجو در مناطق مختلف افغانستان، از پذیرش آنها شانه خالی كرد. می گویند كرزی از ترس وقوع مجدد جنگ داخلی در افغانستان، چنین رویكردی را پیش گرفته است، اما شكی نیست كه او اكنون با شكل دیگری از جنگ داخلی مواجه شده است. جنگی كه علیه خود او به راه افتاده است و بس.